Granat nasadkowy

granat nasadkowy – granat miotany na dużą odległość za pomocą specjalnej nasadki montowanej na lufę karabinu.

Energia odpalonego naboju wyrzuca granat na dystans większy niż byłoby to możliwe przy klasycznym rzucie. Wyposażone są w statecznik i brzechwy. Rolę nasadki do wystrzeliwania granatów może spełniać również odpowiednio przystosowany tłumik płomieni. Granaty nasadkowe mogą być miotane za pomocą naboi ślepych lub ostrych (granaty wyposażone w pułapkę kulową).

Podział na przykładzie polskich G.N.:

• Granat nasadkowy przeciwpancerny np. PGN-60,
• Granat nasadkowy odłamkowy np. F-1N-60, KGN
• Granat nasadkowy przeciwpancerno-odłamkowy np. GNPO,
• Granat nasadkowy zapalający np. NGZ-93,
• Granat nasadkowy dymny np. NGD-93,
• Granat nasadkowy oświetlający np. NGOS.

W czasie II wojny światowej Niemcy opracowali unikatowy granat nasadkowy dla przeciwpancernej armaty 37 mm, zwany Stielgranate 41.

12,7 mm Wielkokalibrowy Karabin Maszynowy WKM-B (WKM-B)

12,7 mm Wielkokalibrowy Karabin Maszynowy WKM-B (WKM-B)-polski wielkokalibrowy karabin maszynowy zaprojektowany w 1999 będący polską modyfikacją sowieckiego karabinu maszynowego NSW. WKM-B montowany jest na podstawach: naziemnej, czołgowej, na włazy pojazdów oraz na podstawy do broni przeciwlotniczej. Korzysta z amunicji 12,7 x 99 mm. Produkowany jest od 1999 w Zakładach Mechanicznych "Tarnów" SA.

Wersje:

• WKM-B
• WKM-Bm - wykonywany w technologii zabezpieczającej przed wpływem wilgotnego klimatu i wody morskiej.

7,62 mm karabin maszynowy PK/PKS

7,62 mm km PK/PKS– radziecki uniwersalny karabin maszynowy kalibru 7,62 x 54 mm R.

Karabin maszynowy PK/PKS powstał w biurze konstrukcyjnym Michaiła T. Kałasznikowa. Nowy karabin miał zastąpić wszystkie znajdujące się na uzbrojeniu Armii Radzieckiejciężkie i ręczne karabiny maszynowe. Karabin został przyjęty do uzbrojenia w roku 1961. Jednocześnie z karabinem przyjęto do uzbrojenia trójnożną podstawę 6T2 konstrukcji Samożenkowa. W następnych latach nowy karabin stał się podstawowym karabinem maszynowym armii państw Układu Warszawskiego (w Polsce PK/PKS został przyjęty na uzbrojenie w połowie lat sześćdziesiątych, od 1968 roku był produkowany przez Zakłady Przemysłu Metalowego "H. Cegielski"). W 1969 roku broń została zmodernizowana, model PKM. Zmiany konstrukcyjne miały na celu zmniejszenie masy. Osiągnięto to poprzez szerokie zastosowanie przy produkcji technologii tłoczenia. Karabin PKM/PKMS  różni się od PK/PKS budową niektórych zespołów, przy czym automatyka broni działa na niezmienionej zasadzie. Zastosowano lżejszą lufę (bez żeber) i nowy tłumik płomieni. Pokrywę komory zamkowej i osłonę donośnika zaczęto tłoczyć z cieńszej blachy. Aby zachować sztywność pojawiły się na nich charakterystyczne przetłoczenia. Kolbę wyposażono w oporę naramienną ułatwiającą strzelanie z dwójnogu. W następnych latach pojawiła się wersja PKMN/PKMSN, wyposażona w podstawę do mocowania celownika nocnego PPN-3. Wprowadzono także nową podstawę trójnożną 6T5 skonstruowaną przez Stiepanowa. Wzorując się na karabinie PK/PKS w Polsce skonstruowano ukm UKM-2000.

Karabin Sako TRG-21

Sako TRG-21 – fińskikarabin wyborowy. 40 karabinów TRG-21 jest używane przez Siły Zbrojne Rrzeczypospolitej Polskiej (np. 1 Pułk Specjalny Komandosów) oraz Policję pod oznaczeniem kbw SAKO TRG-21. Sako TRG-21 jest bronią powtarzalną, z zamkiem suwliwo-obrotowym, czterotaktowym.

Lufa samonośna, gwintowana o skoku gwintu równym 270 mm (skok prawoskrętny, czterobruzdowy). Na końcu lufy może być mocowane wielofunkcyjne urządzenie wylotowe lub tłumik dźwięku.

Zasilanie z magazynka o pojemności 10 nabojów.

Łoże wykonane z tworzywa sztucznego (poliurenatu). Kolba z regulowana poduszką podpoliczkową. Z przodu łoża może być montowany dwójnóg.

Strzelba Mossberg 500

Mossberg 500 – seria amerykańskich strzelb typu pump action, produkowana od 1961 roku przez przedsiębiorstwo O.F Mossberg & Sons. Poszczególne modele broni różnią się kalibrem, długością lufy, pojemnością magazynka oraz materiałem wykonania kolby. Broń przeznaczona jest na rynek cywilny (w tym jako broń myśliwska), dla policji oraz wojska.

Pistolet maszynowy PM-84 Glauberyt

Pistolet maszynowy wz. 1984 Glauberyt, (skrót PM-84) – polski pistolet maszynowy, produkowany od połowy lat 80 XX wieku, przez Fabrykę Łucznik w Radomiu. PM-84 jest samoczynną bronią indywidualną, przeznaczoną dla załóg wozów bojowych, pododdziałów zwiadu, służb specjalnych, policji oraz służb ochrony mienia.

Powstało wiele wariantów i modyfikacji broni różniących się kalibrem i zastosowanym wyposażeniem. Największą modyfikacją jest model PM-98.

Karabinek wz. 96 Beryl

karabin wz. 96 Beryl- polski karabinek automatyczny, produkowany przez Fabrykę Broni „Łucznik” – Radom Sp. z o.o. Zastępuje w uzbrojeniu SZ RP karabinki AKM. Beryl jest indywidualną bronią samoczynno-samopowtarzalną. Zasada działania oparta na wykorzystaniu energii gazów prochowych odprowadzanych przez boczny otwór lufy. Ryglowanie przez obrót zamka w prawo (dwa rygle). Mechanizm spustowy z ogranicznikiem długości serii umożliwia strzelanie ogniem pojedynczym, seriami trzystrzałowymi i ogniem ciągłym. Przełącznik rodzaju ognia po lewej stronie broni. Oddzielna dźwignia bezpiecznika po prawej stronie komory zamkowej. Zasilanie z dwurzędowych magazynków łukowych o pojemności 30 naboi (możliwość użycia magazynków 20-nabojowych). Otwarte przyrządy celownicze składają się z muszki i celownika krzywkowego (ze szczerbiną) o nastawach od 100 do 1000 metrów, nastawa bojowa „S” odpowiada nastawie 440 m.